از بس که غصه تو قصه در گوشم کرد

غمهای زمانه را فراموشم کرد



ای داد دوباره کار دل مشکل شد

نتوان ز حال دل غافل شد

عشقی که به چند خون دل حاصل شد

پامال سبکسران سنگین دل شد



عشق تو به تار و پود جانم بسته است

بی روی تو درهای جهانم بسته است

 

دانی که ز عشق تو چه شد حاصل من

یک جان و هزار گونه فریاد از تو



با غم سر کن که شادی از کوی تو رفت

با شب بنشین که آفتاب از تو گریخت



کجایی ای رفیق نیمه راهم

 
که من در چاه شبهای سیاهم

نمی بخشد کسی جز غم پناهم

نه تنها از تو نالم کز خدا هم




عشق را دریاب و خود را واگذار

تا بیابی جان نو خورشیدوار



گلی را که دیروز

به دیدار من هدیه آوردی ای دوست

دور از رخ نازنین تو

امروز پژمرد

 

هرگز حسرتی در هیچ کجای دنیا این چنین یک جا جمع نمیشود که در همین 3 وجه‌ی کوتاه: او دوستم ندارد



من به آمار زمین مشکوکم اگر این سطح پر از آدم هاس پس چرا این همه دلها تنهاس.



با تو از خاطره‌ها سرشارم,

با تو تا اکثر شب بیدارم.

عشق من دست تو یعنی خورشید,

گرمیه دست تو را کم دارم!

 

ماهي به آب گفت : تو نميتوني اشكاي منو ببيني , چون من توي آبم.. آب جواب داد اما من ميتونم اشكاي تو رو احساس كنم چون تو توي قلب مني...

هيچگاه نگذار در کوهپايه هاي عشق کسي دستت را بگيرد که احساس ميکني در ارتفاعات آنرا رها خواهد کرد.

هيچ كس نمي تواند به عقب برگردد و از نو شروع كند، اما همه مي توانند از همين حالا شروع كنند و پايان تازه اي بسازند

ديشب فرشته اي فرستادم تااز تو مواضبت كنداماوقتي رسيد توخواب بودي زود برگشت وگفت هيچ فرشته اي

 

 نمي تواند مواظب فرشته اي ديگر باشد

احساساتت رو روم بنويس .عصبانيتهات رو روم خط خطي كن . اشكاتو باهام پاك كن.حتي اگه سردت شد

 

بسوزونم تا گرم بشي .فقط دورم ننداز.

قفل ها كه بي كليد شدن. چشم ها به در سفيد شدن . چه امتحان خوبيه . دوريت عجب غروببيه

مهم نیست قشنگ باشی ،قشنگ اینه كه مهم باشی حتی برای یك نفر........


واسه ما جشن تولدت يك بهونه بود هميشه . كه رو هديه بنويسي دلم از تو دور نيمشه


بازي روزگار را نمي فهمم ! من تو را دوست دارم تو ديگري را....ديگري مرا ...وهمه ي ما تنهاييم.

تنها ارزوم همينه. تا يادم نرفته راستي كاش يك روز بهم بگي من همونم كه ميخواستي


معلم گفت{الف}گفتم او.معلم گفت{ب}گفتم با او.معلم گفت{پ}گفتم پیش او.معلم گفت{ج}خواستم بگویم

 

جدایی گفت نگو

يكم برس باز به خودت ميخوام بيام تولدت . اون وقتا اينجوري نبوذ راهت به اين دوري نبود


اولا مهربون ترن اونا كه همسفرند . اشك منم كه جاريه نگه دار يادگاريه

کاش گل بودی تا به تلافی همه ی بدیهایت تو را پرپر میکردم
 

با خود عهد بستم بار دیگر که تو را دیدم بگوویم از تو دلگیرم ولی باز تو را دیدم و گفتم بی تو میمیرم
 

دلم را سپردم به بنگاه دنیا

سالی سرشار از لطف و صفا را برای شما عزیزان

ارزو مندم ...... دعا سال جدید از طرف خود امید است شما نیز امین بگوید

یارب در این دنیا هرکس که دلی را می شکند صدها بار دل او را بشکن

یارب هرکسی که خانه  دلی را تباه میکند دلش را مثل شمع بسوزان

یارب از دل شکستان مگذر و صدای انها را بشنو

خداوند تنها تو ای که می شنوی صدایمان را پس بار الها ما را تنها مگذار

و مرحم دلهایمان باش ... بشکن دلی را که شکست دل مان را نگذر از کسی که

بوچ برای او احساسمان ...یارب تنها تو دیدی اشک ریخته و تنها تو درک کردی صدای

دل شکسته را

به امید سالی خوب ونیکو برای تک تک شما عزیزان

امین

خودت را از کسی پس نگیر شاید این تنها چیزیست که او دارد...

وقتی که میگویی دوستت دارم اول روی این جمله فکر کن...

شاید نوری را روشن کنی که خاموش کردن آن به خاموش شدن او ختم شود

تو میروی و من فقط نگاهت میکنم..تعجب نکن که چرا گریه نمیکنم..

 

بی تو یک عمر فرصت برای گریستن دارم اما برای تماشای تو همین یک لحظه باقی است

 

شاید آن روز که سهراب نوشت: تا شقایق هست زندگی باید کرد خبر

 

از دل پر درد گل یاس نداشت..باید اینطور نوشت: هر گلی باشی چه شقایق چه پیچک

 

 و یاس زندگی اجباریست..زندگی در گرو خاطره هاست.. خاطره در گرو فاصله

 

 هاست.....فاصله تلخترین خاطره هاست

 

رفتی ...... ساده ،ساده مثل دلتنگی های من ،ساده مثل سادگیهایم من ماندم و یک عمر .....و حتی باور نکردم این بریدن را

 

از من دل بریدی و ندیدی که بی تو چه بر سر من می آید ،بغضی که به دست تو بود شکست و چشمانم که از رفتن تو غرق اشک شد و تو حتی به این اشکها هم اعتنا نکردی

 

                    *****

 

هیچ گناهی بالاتر از آن نیست که قلب کسی را بشکنی در حالیکه عشق تو را در خود جای داده است

 

                  ****

 

از طرف اونی که تنهاست ،تنها نا امیده ،تنها میره،تنهاش میذارن تنها نمیذاره،تنها یه آرزو داره اینکه تنهاش نذاری.......،.........

            

 

به خداعشق به رسوا شدنش می ارزد

وبه لیلی وبه مجنون شدنش می ارزد

دفترقلب مرا واکن ونامی بنـــــــــــویس

سندعشق به امضا شدنش می ارزد

گرچه من تجربه ای ازنرسیدن هایــــم

کوشش رود به دریاشدنش مــی ارزد

کیستم بازهمان آتش سردی که هنوز

حتم دارد که به احیاشدنش می ارزد

بادودست توفروریختن دم به دمــــــم

به همان لحظه برباشدنش می ارزد

دل من درسبدی عشق به نیل توسپرد

نگهش دارکه به موسی شدنش می ارزد

آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همین جاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی

کل دنیا سراب است بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی

به خدا مثل تو تنهاست بخند

تنها با شعر هست که می توان درد را کمی تسکین داد

تنها با شنیدن و دیدن این جملات است که به خودمان می قبولانیم ما هم می توانیم کمی ارام گیرم

سخت است اری سخت است فکرنکردن به ان چیزهای که بود

و جدا شدن از خاطرات ......

با تو من رنگ طلوعم

بی تو من سرخ غروبم

از تو و سکوت عشقت

سارشارمو من پرفروغم

قاب عکست روی دیوار

خاطراتی ماندگار

هیچوقت از یادم نمیره

با گذشت روزگار

ماتم اون شب سياه

تبر زده به جونم

دلم خيلي گرفته

بي تابو بي نشونم

عکس دل خودم رو

تو چشماي تو ديدم

اما چه زود عشقمو

با حرف دل شنيدم

دلم مي گفت دروغه

باور نکن اين عشقو

ديدي چشاتو کور کرد

حرفاي اونو نشنو

به دل پاکو سادم

گفتم منم اسيرم

منم شدم يه عاشق

از شادي بي نصيبم

اما دروغ بود عشقش

اينو حيف دير فهميدم

وقتي که مرگ قلبمو

تو اشک پاکم دیدم

چه قدر قشنگ بود

حرفاي دل پاکم

اما انگار کر شدم

نشنيدم حرفاشو من

مي رسد روزي که فرياد وفا را سر کني

مي رسد روزي که احساس مرا باور کني

مي رسد روزي که نادم باشي از رفتار خود

خاطرات رفته ام را مو به مو از برکني

مي رسد روزي که تنها ماند از من يادگار

نامه هاي کهنه اي را که به اشکت تر کني

مي رسد روزي که صبرت سر شود در پاي من

آن زمان احساس امروز مرا باور کني

نمانده عمری و صدها سخن به دل مانده

باسلام خدمت تما دوستانی که مرا تا این مدت یاری کردند....

می دونی چرا این حرفو می زنم به خاطر این است که

بعد از ۳ سال فهمیدم که عشق فقط لاف زدن بچگانه است که عشق فقط حرفهای بی خودو سرکاری است .....

عشقی نیست جز سرگرمی برای عده ای حرف برای گفتن زیاد دارم اما خود طاقت گوش دادن ندارم ...خنده دار است نه اینکه خودم نمی تونم جلوی خودم حرف دلمو بزنم ....فقط یک چیزی که دراین مدت نصیب شد و بود ...

جـــــــــــــــــــدايـــــــــــــــــــــــي خوب شايد بگيد همين هم از سرت زيادي است درسته هرطوري كه شما عزيزان نظر مي دهيد

مي نويسم اما خيلي دير به دير برام دعا كنيد واقعا سخته برام و ازتون مي

خوام فراموشم نكنيد و برام دعا كنيد .....

 

نفرین بر دیدار...

کاش در خلسه شیرین مهربانیها می ماندم

کاش سوسوی خاموش آرزوهایم بس بود

نفرین بر نگاه

این تشنه بر دریا افتاده

کاش می دانستم که این گاه گاهِ عاشقی دلخوش ندیدنهاست

دلخوش نگاههای بدست نیامده

و چه تلخ است که میبینی سیلابهای بی امان آرزوهایت را می برند...

بازگشتم

از بیداری خلسه ام بازگشتم

با دستهایی خالی از چشم

و نگاهی لبریز از هیچ

بازگشتم و گم شدم در راههای پیچ در پیچ هیاهوی مردم...

دیگر به دیدارت نخواهم امد

خوشا در هنگامه عاشقی از شوق انتظار مردن

خوشا در انتظار ماندن

خوشا انتظار انتظار انتظار انتظار

و من چه هیچم بی انتظار

 

 

اي دل ساده بکش درد که حقت اين است

از زمانه بشو دلسرد که حقت اين است

هر چه گفتم مشو عاشق نشنيدي

 حالا همچو پائيز بشو زرد که حقت اين است

ديدي آخر دم مردانه به جز لاف نبود

بکش از مردم نامرد که حقت اين است

آنچه بر عاشق دلخسته روا دانستي

 فلک آخر سرت آورد که حقت اين است

 

 

اخرين لحظه ي رفتن تو يادم نمي ره
اشكا دونه دونه رو گونه ي من نشسته بود
دلم از جور زمونه خسته بود
وقتي كه تو بوسه هاتو مي دادي

انگاري اتيش به قلبم مي زدي
نوبت من كه رسيد انگاري ديرت شده بود
عشق بي دليل من دست و پا گيرت شده بود

با نگاه تو به ساعت دل من شكست و ريخت
شيشه ي عمر منم تموم شدو هيشكي نديد
تو مي رفتي رو تن برگاي خيس

فكر مي كردم تو خيالت كسي نيست
عمريه چشم به درم منتظر نامه هاي سالي يه بار
من مي خوام ببينمت تو و خدا فقط يه بار

به خدا دلم ديگه جاي شكستن نداره
پيش قلب بي وفات نگاه من كم ميا ره

امان از خوش خيالي در به دري اوارگي
ديگه لعنت مي فرستم به تو لعنت زندگي

نگو نه نگاه تو نامهربون بود نازنین

گل لبخند تو مال دیگرون بود نازنین
 
بقیه شازده بودن و عاشق تو پاپتی بود

 
آره اون چیزی نداشت اما به پات هر چی می ریخت

اگه جونشم می داد از دل و جون بود نازنین

 
حسرت دستای تو برای من بود همیشه

حیف که گرمی شون برای دیگرون بود نازنین
 
من بهارم پای انتظار اون چشما گذشت

وقتی برگشتی که فصل ما خزون بود نازنین
 
نگو دیوونه بودم دیوونگی واسه ام کمه

اسم احساس من اون روزا جنون بود نازنین

بگذار که در حسرت ديدار بميرم

در حسرت ديدار تو بگذار بميرم

دشوار بود مردن و روي تو نديدن

بگذار به دلخواه تو دشوار بميرم

بگذار که چون ناله مرغان شباهنگ

در وحشت و اندوه شب تار بميرم

بگذار که چون شمع کنم پيکر خود آب

در بستر اشک افتم و ناچار بميرم

بگذار چو خورشيد گدازنده مسفام

در دامن شب با تن تبدار بميرم

بگذار شوم سايه ايوان بلندت

سويت خزم و گوشه ديوار بميرم

ميميرم از اين درد که جان دگرم نيست

تا از غم عشق تو دگر بار بميرم

تا بوده ام اي دوست وفادار تو بودم

بگذار بدانگونه وفادار بميرم

سيمين بهبهانی

    من ترا بوسيدم

                                                    تا فراموش كنم قصه شيدايي را

                                               تا بياميزم با رنگ هوس

                                                     واپسين لحظه تنهايي را

                                                  من ترا بوسيدم  

                                                         بهر تو از ره دور

                                           ارمغان دگري آوردم

                                                مخمل نرم نوازشها را

                                بر لب گرم تو جاري كردم

                        بيگناهم به خدا خنده و دعوت و اغوا از توست

                                                اي سراپا ترديد

                                             موجم و دامن دريا از توست

                                             آتشم واي مكن خاموشم

                                                           اي سرا پا ترديد

                                             اي اميد گذران!!!مرو از آغوشم...

                                                                      براي كسي كه مثل خون تو رگهامه

 

بی تو يک بوسه ی فراموش شده ام؛ يک شعر پر از غلط؛ يک پرنده ی بی آسمان؛ يک نسيم سرگردان؛ يک رويای نا تمام.

من بی تو بهاری غريبم که در برف متوقف مانده؛ يک جويبار سرد که هيچ وقت به دريا نمی رسد.

يک عشق با شکوه که مجالی برای شکفتن ندارد.

بودنت زود گذشت؛ و نبودنت را هنوز باور نمی کنم...

 

هیچ وقت با خودت فکر کرده ای که انتهای این عشق ها چیست خرد شدن معشوقه های بی پروا و کم سو شدن امیدهای پوشالی و چیزی که آغاز شد باید پایانش را هم باور داشت.

                                            عیدتون مبارک باشه

                                         

خار مهربون...

غنچه از خواب پريد

   و گلی تازه به دنيا آمد

   خار خنديد و به گل گفت:سلام

   و جوابی نشنيد ٬ خار رنجيد ولي هيچ نگفت

   ساعتی چند گذشت: گل چه زيبا شده بود

   دست بی رحمی آمد نزديک٬ گل سراسيمه ز وحشت افسرد

   ليک آن خار در آن دست خليد و گل از مرگ رهيد

   صبح فردا که رسيد

   خار با شبنمي از خواب پريد

   گل صميمانه به او گفت....  سلام

گفتي بيا باران را به بيقراري دلها تعارف كنيم